“En als je een KOE eet, dan eet je ook een móssel!”
Het kwieke, smalle, grijze vrouwtje staat te stampvoeten naast mijn tafeltje. Of het zijn haar woorden die doordreunen in mijn hoofd, dat kan ook.
Het is een biologieles en we hebben zojuist schelpdieren ontleed. Wie wil, zo hoorden wij van tevoren, krijgt als bonus na de les een vers gekookte mossel. Ik had dapper mijn hand opgestoken.
Spruitjes komen alleen van heinde. Ze zijn ook alleen ‘s winters verkrijgbaar, want in de zomer heeft niemand er zin in. Echte seizoensgroenten dus, zonder een spoor van vliegtuigbrandstof.
Grootse plannen had ik met het foodblogevent van november. Dus ik verzon een veelzijdig thema en had de nieuwe marketingstrategie al helemaal in mijn hoofd: via Facebook, Twitter en Hyves zouden we heel Nederland ervan laten weten, daarmee een boost gevend aan álle Nederlandse foodblogs én onze lieve bezoekers verwennen met een overvloed aan Kerstwaardige recepten en…
En toen kwamen er andere prioriteiten. Dat kan natuurlijk, en dan moet je flexibel zijn. Mijn eigen blog kwam dus voor heel even stil te liggen. Maar ik krabde wel even op mijn achterhoofd toen ik ook van de andere foodbloggers geen inzendingen binnenkreeg…
