Het mondgevoel
“En als je een KOE eet, dan eet je ook een móssel!”
Het kwieke, smalle, grijze vrouwtje staat te stampvoeten naast mijn tafeltje. Of het zijn haar woorden die doordreunen in mijn hoofd, dat kan ook.
Het is een biologieles en we hebben zojuist schelpdieren ontleed. Wie wil, zo hoorden wij van tevoren, krijgt als bonus na de les een vers gekookte mossel. Ik had dapper mijn hand opgestoken.
Ik herinner me nog iets van één voet en twee sluitspieren. Weerzin. En dan die juf dus. Daarna is het stil, tot ik het ding heb doorgeslikt.
Nog jaren daarna at ik af en toe mossels, tot ik Lief eens wat voorschotelde. “Bwègh,” zei hij, over een heerlijk stukje zoet gekarameliseerde ui. “Wat smaakt dat glibberig,” en ik begreep hem beter dan ooit tevoren.
Lekkere tortillahapjes zijn stevig (van de tortilla) en belegd met iets knapperigs (hier: sla), iets chewy’s (hier: kaas) en iets smeuïgs (hier: pesto).
Comment by Excellent Eten
Beste JUUTH,
We willen je graag uitnodigen deel te nemen aan het Foodblog-even van deze maand !
Op onze blog is het thema bekend gemaakt: http://kvzkookblog.blogspot.com/search/label/Foodblog%20event
Neem snel een kijkje en we hopen je met dit thema uit te kunnen dagen voor een mooie inzending !
We kijken uit naar alle reacties en inzendingen
Groetjes Ivonne en Femke
Posted on February 5, 2010 at 11:43
Comment by Maartje
wat een ontzettend leuk geschreven stukje, Juuth… En inderdaad: heel herkenbaar! Wel eens oesters geprobeerd?
Posted on February 16, 2010 at 21:26