juuth.nl » couchsurfing

Sticky Figs

Juuth — Tue, 27 Oct 2009 09:29:33 +0000

Alexandra en Stirling, twee bekende steampunkers uit Australie, hebben Lief en mij drie dagen lang getrakteerd op de lekkerste maaltijden.

Stirling is chef en werkte -tot hij op reis ging- in een restaurant waar met specerijen getoverd wordt. Dat bood veel inspiratie voor Sabina’s spicy foodblogevent van oktober!

Die stoere Stirling met zijn wilde haardos en schoenen als zevenmijlslaarzen liet onder meer een superzoet recept voor vijgen in rode wijn bij mij achter: ‘sticky figs’, noemt hij ze. En dat gaat zo:

Een zakje gedroogde vijgen (stuk of vijftien) en een fles volle rode wijn (lekker cheap) van 75 cl. Voeg twee hele kruidnagels toe, wat nootmuskaat en kaneel. Kook gedurende minimaal 2 uur zachtjes in.

Serveer bij een kaasplankje, of met mango-sorbetijs met wat verse munt. Van de vijgen zelf kun je ook weer ijs maken.

Meer lekkere recepten:

Couchsurfing: de wereldkeuken op je bank

Juuth — Mon, 31 Aug 2009 10:52:00 +0000

Regelmatig krijgen Marco en ik via couchsurfing.org logees uit het buitenland. Sinds het begin van ons Couchsurfing-avontuur hebben we al veel geweldige ontmoetingen gehad met mensen uit alle hoeken van de wereld.

We aten netjes zittend op de grond met Hee-Chang uit Seoul, stapten tot diep in de nacht met getaltheoreticus Chistian uit Berlijn, praatten urenlang met Kinkini en Abishek uit Bombay, speelden Guitar Hero met Tom uit Nieuw-Zeeland, bezochten een housefeest met Pétèr uit Budapest en dronken wijntjes in het park met Benjamin uit Pittsburg. Een paar keer waren we zelf de gast: picknickten in een bootje op de Donau met Georg, dansten ons lam in Polen met Pawel en genoten van Parijse koffie met Regis.

Het is altijd een klein avontuurtje. Met de meeste mensen is het meteen relaxed. Ik schenk wat drinken voor ze in en zeg dat ze maar moeten doen alsof ze thuis zijn. Het is wel zo leuk om ook echt iets samen te doen: koken bijvoorbeeld. Met z’n twee in mijn kleine keukentje, dan leer je elkaar pas echt goed kennen!

Laatst hadden we twee Italianen over de vloer: Gianluca en Matteo. Nou is er veel te zeggen over het verval van de Italiaanse cucina -ook in het culinair meest gevierde land viert McDonalds hoogtij- maar daar was bij deze heren niets van te merken. Met hartstocht spraken zij over hun land en het voedsel, en wat ze ons voorschotelden smaakte naar eindeloze Italiaanse zomers.

Het is inspirerend hoe Italianen de pure ingredienten hun werk laten doen, zonder poespas van kruidenmix etcetera. Gianluca en Matteo maakten voor ons een een originele spaghetti alla carbonara, aangevuld met gemengde groenten, die een tijdlang hadden gesudderd. Heerlijk en simpel. Hier komt ie, voor 4 personen:

Spaghetti alla Carbonara

Snipper een ui. Bak deze rustig met ca 200 gr baconreepjes. Neem drie eieren. Splits 1 ei, kluts de dooier met de twee hele eieren en een flinke hand parmezaanse kaas. Kook de spaghetti al dente, giet af en vermeng alles met elkaar. Bestrooi met veel zwarte peper.

De Italiaanse wijze is om de pasta te serveren voorafgaand aan de groenten, als aparte gang. Ik dien ze tegenwoordig graag op in een halve paprika, gegratineerd met wat mozzarella. Foto volgt!

Groentenschotel

Neem tomaten, courgette, wortel, paprika, ui. Snijd de groenten grof. Hak een teentje knoflook fijn. Verhit olie in een pan en voeg flink wat rozemarijn, de wortel, ui en knoflook toe. Zet het vuur laag en doe de tomaat courgette en paprika erbij. De groenten gaan vocht afgeven; daarin laat je ze een uurtje rustig stoven. Uiteindelijk zijn alle groenten zacht en heerlijk zoet doordat de suikers zijn gekarameliseerd en het vocht helemaal is ingekookt. Een aanrader!

Check mijn couchsurfing-profiel om een indruk te krijgen van het project en mijn ervaringen. Heb je vragen, stel ze gerust!

Meer lekkere recepten:

There’s more to life than cooking

Juuth — Mon, 20 Jul 2009 12:05:00 +0000

Ken je dat? Je leert een nieuwe uitdrukking en plotseling duikt die overal op. Ik heb zoiets de laatste weken met de term “naar verluidt”. Mijn oog viel er op in een of ander artikel en opeens vond ik dat ‘dt’ heel gek staan. Sindsdien ‘verluidt’ er wel iets in bijna alles wat ik lees. Dat was natuurlijk altijd al zo, alleen nu valt het me op omdat eenmaal dat knopje is omgezet in mijn brein.

Niet alleen met uitdrukkingen gaat dat zo. Eigenlijk gebeurt het met alles waaraan je aandacht schenkt: het wordt groter. Neem nou mijn kookblog, deze site dus. Wat bijna een jaar geleden begon als een informeel online kookschriftje, is inmiddels uitgegroeid tot een aardige culiblog met enkele tientallen bezoekers per dag.

Toen ik lol in het bloggen begon te krijgen, werden koken en eten steeds grotere bestanddelen van mijn dag. Om 12 uur ‘s middags zat ik al te bedenken wat ik zou gaan maken en ik ging soms wel twee keer per dag naar de supermarkt. Ik begon te lezen over koken, struinde receptensites af, nam altijd graag de catering van etentjes met vrienden op me. Mijn vrienden gingen mij kookcadeautjes geven en voor receptideeen belden ze mij.

Ja… zo start je een kookblogje en een paar maanden later heb je er een heel nieuwe identiteit bij. Het koken werd een soort magnetisch veld waaromheen mijn acties gingen draaien en die van anderen ook. Het wordt tijd om een stukje uit te zoomen. There’s more to life than cooking, zo veel meer om van te genieten. En net als met koken: soms brand je je vingers. Ook daarover zul je gaan lezen!

Ik bouw struikelend op naar een halfuur hardlopen, baan mij een weg naar nieuw werk, check de laatste webapps, ontmoet couchsurfers uit verre oorden, trek mijn eigen reisplan en ja… dan is het ‘s avonds eindelijk tijd voor lekker koken en eten.