
Mijn goede vriend Bram is gepassioneerd Italië-ganger, talentvol onderzoeker, gedreven waarheidsvinder, meester-kommaneuker (ik zeg dit met de grootst mogelijke waardering) en weet bovendien een authentieke hap eten te waarderen.
Continue Reading →
Arme Berlusconi. Die man is dolblij voor zijn mediterrane overbuurman Spanje. Hij loopt over van de opwinding en uit louter enthousiasme eigent hij zichzelf en de zijnen óók een beetje het WK toe. Nou lacht de halve wereld hem uit.
Continue Reading →
Hitte en nattigheid, dat vat de dag vandaag wel aardig samen. Een weertje dat me deed terugdenken aan mijn tropenvakantie van afgelopen maart. Daarom een pittig soepje – voor wie vandaag nog niet genoeg gezweet had.
Need I say more? Goed voor de feeststemming en ook voor je ogen.
Dit gerecht in de Lekker Hapje Cup 2010: stem op de beste inzending!
Carolina Aragon, 22 jaar, komt uit het noorden van Argentinie. Wij kennen elkaar niet, maar zij was wel zo spontaan om met mij te delen wat zij het liefste eet:
“My favourite salad is one that my mom prepares every sunday. It is like this: first, you cut very small cubes of onion, aubergine and red and green pepper and you sauté them. In another bowl you prepare cous-cous. When everything it`s cold, you mix them and season it with aceto balsamico (I don`t know how to translate it to english), moustard and salt…”
En dat is eigenlijk alles wat je hoeft te weten.
Hoe wreed was het dat juist deze vega in de Lekker Hapje Cup 2010 hét rundvleesland kreeg toebedeeld. De voor de hand liggende biefstuk ging ‘m duidelijk niet worden, en dus moest ik op zoek naar alternatieven. Wat eet een Argentijn eigenlijk nog meer dan koe?
Continue Reading →
Het recept voor de (vega) hapjes van het foodblogevent – zie ook vorig bericht!

Een ouderwets gezellige woonsdag bij Ikea, de foodcounter achter de kassa’s. Terwijl je liefste traditiegetrouw een hotdog bestelt, schuif jij een doos diepvrieszalm en een bakje nepkaviaar langs de kassajuf. Continue Reading →
‘Nou, wat denk je zelf?‘, vroeg Rosa.
Het puberale venijn in haar toon ontging me; ik was zelf ook nog maar 13. Ik voelde me vooral heel erg aangesproken, ja stom zelfs dat ik niet wat beter had nagedacht alvorens het haar te vragen. Continue Reading →