juuth.nl » paprika

Spaghetti bolognese?

Juuth — Wed, 04 Aug 2010 09:31:58 +0000

Mijn goede vriend Bram is gepassioneerd Italië-ganger, talentvol onderzoeker, gedreven waarheidsvinder, meester-kommaneuker (ik zeg dit met de grootst mogelijke waardering) en weet bovendien een authentieke hap eten te waarderen.

Het zal dan ook zeker niet lang duren voordat Bram hier ageert tegen mijn povere interpretatie van de Italiaanse oersaus. Binnenkort proeven we vast de enige historisch en gastronomisch verantwoorde variant van zijn hand. Ik vraag me wel af hoe hij zich daar uit gaat redden qua spek en rundvlees; Bram is namelijk ook nog eens betrokken wereldburger en eet liever geen vlees.

RECEPT

In mijn boekje betekent spaghetti bolognese: gehaktsaus met tomaat, paprika en kaas. Dus dat is wat we maken, voor ca 2 personen:

Hak een teentje knoflook, snijd een paprika in kleine stukjes, rasp een worteltje en snijd 3-4 tomaten in stukjes (je kunt eventueel ook tomatenblokjes uit een pakje (ca 400 gr) gebruiken, laat dan zometeen puree en water weg). Zet ook klaar: vegetarisch gehakt.

Zet een grote pan water op voor de spaghetti.

Verhit olie in een koekenpan, houd de pan schuin en bak 1 gehakt teentje knoflook een paar seconden in het oliebadje. Voeg direct ca 100 gram vegetarisch gehakt, paprikastukjesen wortelrasp toe en bak op hoog vuur even aan.

Zet laag en voeg tomaat toe. Roer bruschetta (gedroogde tomaat-knoflookmix), een eetlepel tomatenpuree en een scheutje water door het prutje, zet het vuur laag en laat onder af en toe roeren even pruttelen terwijl je de spaghetti kookt.

Kook de spaghetti. Doe wat zout in het water, maar geen olie: dat werkt toch niet tegen kleefpasta. Wat wel werkt: als de spaghetti klaar is (gaar met een bite: al dente) afgieten, maar een paar lepels kookvocht bewaren. Die roer je er later weer doorheen. Zó doen Italianen dat (toch, Bram?).

Voor wat extra smaak heb ik ook een eetlepel kruidenroomkaas door de pasta geroerd. Je kunt ook kiezen voor een scheutje olijfolie, of helemaal niks.

De saus is inmiddels flink ingedikt. Je wilt dat ie stevig is, zodat een mooi gevormd torentje wel even blijft staan. Is de juiste dikte bereikt, breng dan de saus op smaak met zout en peper.

Neem met een vork wat spaghettislierten op, zet de vork met de tanden op een bord en draai. Het torentje vormt zich vanzelf. Wil je het bord schoonhouden, gebruik dan een gebakschep. De saus schep je er met een lepel naast. Top de spaghetti af met wat wortelrasp en de ‘saus’ met wat kaas.

Noot: na de foto ging er lekker nog veel meer kaas overheen .

Meer lekkere recepten:

Chimicurri met dippers

Juuth — Sun, 18 Jul 2010 10:01:51 +0000

Arme Berlusconi. Die man is dolblij voor zijn mediterrane overbuurman Spanje. Hij loopt over van de opwinding en uit louter enthousiasme eigent hij zichzelf en de zijnen óók een beetje het WK toe. Nou lacht de halve wereld hem uit.

Maar wees eens eerlijk: als de Belgen winnen van een of ander land helemaal aan de andere kant van de oceaan, dan doet ook half Nederland maar al te graag alsof het nog 1829 is.

En als jouw overbuurman de loterij wint dan ben je toch zeker… nou ja, dat ligt misschien toch anders.

Ik wou maar zeggen: Berlusconi is als het kleine broertje dat nu “ook een beetje jarig” is. Gun die man dat nou.

Om hem te eren, roep ik hierbij een nieuwe stijlfiguur in het leven. De berlusconi: het aanwijzen van geheel niet ter zake doende overeenkomsten teneinde de kwaliteiten en overwinningen van een ander aan jezelf te doen toeschrijven.

Van Europa naar Zuid-Amerika, want als vertegenwoordiger van Argentinie heb ik nog een groepswedstrijd te winnen. Iedereen weet dat Italianen de beste koks van Europa zijn. Italië lijkt op een laars en Argentinie op een gympie. Dit lijkt me genoeg om je stem in de Lekker Hapje Cup te verwerven. Hierbij voor de aardigheid ook nog een recept, en een liedje voor bij het koken:

14 Cafeetje in Sneek

Chimicurri met diverse dippers

Chimicurri is de groen-geel-rode topping/saus op de foto, de held van deze schaal vol hapjes. Een perfect voorbeeld van hoe de Argentijnen hun eigen zuid-Amerikaanse schwung geven aan Italiaans geinspireerde gerechten. Toe ik voor het eerst las over chimicurri (alom zeer geliefde topping/saus voor bij groenten- en vooral vleesgerechten), leek de peterselie me wat overheersend. Toch geprobeerd en… super resultaat! Ideaal voor een picknick, borrel of filmavondje.

Chimicurri. Doe in de keukenmachine en mix: ca 40 gram verse peterselie, 10 gram verse oregano, 2-3 teentjes knoflook, een kwart tot een halve rode paprika en een kwart tot een halve gele paprika, een groen pepertje zonder zaadjes en zaadlijsten, een snuf zout en een scheut olijfolie. Tijdje laten staan en opdienen.

Gegrilde grof gesneden groenten. Dit kan van alles zijn. Ik gebruikte paprika, ui en courgette met salie. Schep de groenten om in olijflolie, voeg veel verse kruiden toe en zet in de oven op ca 200 graden. Schep regelmatig om. Zorg dat de groenten knapperig blijven.

Knoflookaardappels. Snijd aardappels in stukken en kook gaar in pan of magnetron. Ik houd de schil er op voor extra smaak en vitaminen. Hak flink wat knoflook in stukjes. Neem een grote ovenschaal, smelt hierin boter en een scheutje olie, voeg de knoflook en verse kruiden zoals rozemarijn en/of tijm toe, leg de aardappels er op en zet op 220 graden in de oven. Schep af en toe om. Na ca 20-30 minuten zijn de aardappels mooi goudkleurig. Je keuken ruikt heerlijk!

Balletjes. De Argentijnen kunnen niet zonder vlees, heb ik me laten vertellen. Als je ze vraagt wat ze graag eten, krijg je als antwoord wat ze het liefst op hun vlees doen. Daarom speelt chimicurri de hoofdrol in dit gerecht, en daarom staan er balletjes op deze foto. Mijn balletjes komen kant-en-klaar uit een bakje van Albert Heijn, ze heten “pikante balletjes” en hebben (heus niet alleen daarom) mijn hart veroverd.

Had ik al gezegd dat ik meeding naar de Lekker Hapje Cup 2010? Spanje ligt naast Portugal, mijn oma woont in Hoogvliet, dat ligt naast Poortugaal, dus ik moet winnen. Stem nu hier.

Meer lekkere recepten:

Wontonsoep

Juuth — Sat, 03 Jul 2010 21:29:33 +0000

Hitte en nattigheid, dat vat de dag vandaag wel aardig samen. Een weertje dat me deed terugdenken aan mijn tropenvakantie van afgelopen maart. Daarom een pittig soepje – voor wie vandaag nog niet genoeg gezweet had.

Haal de wontonvelletjes uit de vriezer. Rooster wat sesamzaadjes in een droge koekenpan. Snijd een halve paprika in kleine blokjes (2-3 mm). Voeg ongeveer gelijke hoeveelheden wortel en seitan toe, ook kleingesneden. Verhit een klein beetje olie in de koekenpan, houd de pan schuin en bak in het oliebadje kort wat gehakte knoflook, verse gember en een theelepel currypasta of sambal. Voeg de seitan en groenten toe, kruiden naar smaak (bijvoorbeeld gemalen koriander, komijn) en bak tot alles gaar en geurig is.

Neem een ontdooid wontonvelletje, leg een hoopje vulling in het midden, bevochtig twee zijden en vouw tot een driehoekje. Rol het vullingdeel nog een stukje verder richting de brede punt en klap dan de twee spitse puntjes om het vullingdeel heen. Plak vast met een beetje water.

Zet een soepje op (ik gebruikte eenvoudig bouillonpoeder en een paar lepels zoete chilisaus). Houd het simpel; de smaken die straks uit de wonton komen zullen je soepje verder kruiden. Kook de wontons in het soepje tot ze bleek en doorzichtig zijn.

Lekkellekkel!

Meer lekkere recepten:

Oranjesoep! Oranje soep.

Juuth — Thu, 01 Jul 2010 05:23:53 +0000

Need I say more? Goed voor de feeststemming en ook voor je ogen.

Komt ie, per grote kom:

Doe ca 40 gram (een handvol) rode linzen in een pan. Snijd ca 5 cm wortel, een halve rode paprika en een teentje knoflook in stukjes en doe erbij. Voeg smaakmakers toe: een zoetje (of suiker, naar smaak), gemalen komijn, kaneel, zout en een theelepel rode currypasta of sambal. Zet het geheel onder water, breng aan de kook en laat 20 minuten zachtjes pruttelen. Mix met een staafmixer of blender. Proef en speel wat met de smaakmakers als je wilt. Dien op met geraspte wortel vermengd met komjinzaadjes.

Meer lekkere recepten:

Couscoussalade met Aubergine en Paprika (Lekker Hapje Cup 2010, C2)

Juuth — Fri, 25 Jun 2010 09:41:24 +0000

Dit gerecht in de Lekker Hapje Cup 2010: stem op de beste inzending!

Carolina Aragon, 22 jaar, komt uit het noorden van Argentinie. Wij kennen elkaar niet, maar zij was wel zo spontaan om met mij te delen wat zij het liefste eet:

“My favourite salad is one that my mom prepares every sunday. It is like this: first, you cut very small cubes of onion, aubergine and red and green pepper and you sauté them. In another bowl you prepare cous-cous. When everything it`s cold, you mix them and season it with aceto balsamico (I don`t know how to translate it to english), moustard and salt…”

En dat is eigenlijk alles wat je hoeft te weten.

Verrast door de couscous? Ik wel! Maar aan het uitbundig gebruik van “Italiaanse” kruiden had ik al gezien dat de Argentijnen niet bang zijn om van de besten ter wereld te leren… Dus ik pakte mijn kans en gaf mijn Argentijnse bijdrage een Noord-Afrikaans tintje.

Hier is hoe ik de salade zelf gemaakt heb:

Schil de aubergine met een dunschiller en snijd de binnenkant in blokjes.
Gaar de blokjes aubergine in de magnetron terwijl je ui, paprika en een gehakt teentje knoflook rustig bakt met wat komijn. De bereiding in de magnetron scheelt je heel veel vet in de aubergine, terwijl de stukjes toch heerlijk zacht zijn.
Breng de aubergine op smaak met zout, voeg dan aan de ui en paprika toe. Nog even omscheppen en dan laten afkoelen.
Zet water op en als het kookt zet je het vuur uit en voeg je de couscous toe.
Bak intussen de sliertjes aubergineschil in olie.
Maak de dressing van olie, mosterd en balsamico (eventueel wat honing), haal hier de aubergineslierten doorheen.
Meng couscous, paprikamengsel en dressing. Schep op een schaal en drapeer de auberginesliertjes eromheen. Serveer eventueel met verkruimelde feta of geitenkaas.

Dit is mijn tweede inzending voor de Lekker Hapje Cup 2010. Ga allemaal naar Alberto’s blog, bekijk de gerechten en stem op de lekkerste, origineelste, leukst geschreven, mooist verbeelde bijdrage – moge de beste winnen!

Meer lekkere recepten:

Argentijnse Tamales met Salsa

Juuth — Wed, 02 Jun 2010 21:47:20 +0000

Hoe wreed was het dat juist deze vega in de Lekker Hapje Cup 2010 hét rundvleesland kreeg toebedeeld. De voor de hand liggende biefstuk ging ‘m duidelijk niet worden, en dus moest ik op zoek naar alternatieven. Wat eet een Argentijn eigenlijk nog meer dan koe?

Ik werd lid van de groep “Argentina” op Couchsurfing.org, waar het virtueel wemelt van de vrienden. Je hebt weliswaar eigenlijk geen idee met wie je te maken hebt, maar op enthousiasme kun je altijd rekenen. De Argentijnen maakten alle verwachtingen waar: op mijn vraag wat ze graag eten, en waar dan, met wie en hoe, kreeg ik diverse passievolle, uitgebreide, rijk geillustreerde reacties. Hartverwarmend.

En hier is het (eerste) resultaat: Tamales. Ze zijn geliefd in heel Zuid-Amerika. Iedere familie (in ieder geval in minder verstedelijkte gebieden) heeft haar eigen recept. Tamales zijn helemaal naar je eigen smaak te maken en lenen zich zowel voor de vleesminner als voor de groentenfreak. Een fantastische variatie op een schaal drumsticks en, zoals je ziet, ideaal voor bij een vurig potje voetbal kijken.

Deeg:

Meng 3 delen maismeel met een snufje bakpoeder en wat paprikapoeder. Voeg een klein beetje kruidenbouillon toe en mix tot het mengsel droog-klonterig is. Klop 1 deel boter een paar minuten tot het luchtiger wordt. Kneed de boter door het meelmengsel om een deeg te maken. Het deeg is goed als een klein klontje in water gaat drijven. Dit deeg heet “masa”.

Vulling:

Alles wat je nog hebt liggen! Ik gebruikte een mengsel van nepgehakt, ui, knoflook, rode peper, paprika en mais, aangemaakt met diverse kruiden en wat tomaten saus om het smeuiig te maken. De Argentijnen zijn dol op ‘Italiaanse’ kruiden!

Salsa:

Meng tomaat (in blokjes gesneden) met mais (uit blik of gekookt/gegrild van de kolf), reepjes gegrilde paprika, gehakte rode peper, uitje, basilicum, peper.

Bereiding:

Neem een maiskolf en trek de bladen er van af. Of koop maisbladen in de toko. Leg een laagje deeg op de onderste 2/5 van het maisblad, in de breedte. Leg wat vulling er in en rol dan in de lengte dicht. Vouw nu het lege deel om het gevulde en half ingepakte deel heen. Ben je nauwkeurig (pietluttig?), dan trek je een reepje van een maisblad en gebruik je dat om de pakketjes mooi dicht te binden.

Stoom de pakketjes gedurende 45-60 minuten, afhankelijk van de grootte. Stomen gaat ook makkelijk als je geen stoompan hebt: leg de pakketjes (met veel tegelijk, kan makkelijk) in een vergiet en hang dat in een pan met een laagje water. Sluit goed af met een deksel of alufolie.

Meer lekkere recepten:

Wrap-up Foodblogevent November `09

Juuth — Wed, 02 Dec 2009 18:50:46 +0000

Klik op de naam voor de blog, op de foto voor het recept!

Wordt het toch nog een zalig kerstfeest: het foodblogevent van november 2009 rockte de pan uit. Hier zijn de resultaten van een maand rollen, vouwen, stapelen en vullen:

Gabriella’s Creatieve Keuken deed haar naam eer aan en rolde paprikahapjes waar zelfs haar aller-, állerkleinste eter zorgeloos van mag meegenieten.

Silkes Kookhoekje pakte uit met internationale bladerdeegjes. Ze reisde de halve wereld over met Duitse, Turkse en Marokkaanse vulling… die je tegenwoordig gelukkig ook van je buren in Nederland kunt afkijken.

Dan Maaike van Kessel. Zij experimenteerde met Apfelstrudel van filodeeg maar werd niet blij van het resultaat. Op naar een chocolade-notenbrood dan maar? Helaas: al op voordat er een camera in de buurt was. Uiteindelijk stuurde zij in: knapperige fetarolletjes.

Alberto van Lekker Hapje, oftewel mijn Twittervriend @atr, trok een draft van stapel en wakkerde zo zijn keukenvuur weer eens aan. Voor het eerst in een halfjaar deed hij weer mee aan het foodblogevent. Ook Alberto rolde met groente; bij hem werd het aubergine.

Jeroen sluit de rij. Zoals ik in mijn vorige post al zei, was hij de enige die langs mijn spamfilter wist te glippen. Zijn Aziatisch gekruide loempia’s zullen wel minstens zo makkelijk naar binnen glijden.

Om een minimum aantal recepten zeker te stellen, had ik zelf het één en ander in het voren gekookt. Nou noemt Alberto zijn eigen lange lijst met drafts het ‘Vagevuur van WordPress’… ik vind het juist hémels om eindelijk eens een paar recepten op de plank te hebben liggen.

Mijn hartige scones, pittige lasagne, een ouderwetse wrap en een culinair stamppottaartje: heerlijk natuurlijk, maar -met dank aan Gabriella, Silke, Maaike, Alberto en Jeroen- nog niet voor nu .

En in december ’09: allemaal naar Lekker Hapje! Alberto kookt goed, verzamelt leuke recepten en voegt een wedstrijdelement toe aan zijn culinaire inspanningen. Origineel! Daarom is hij de host voor het volgende foodblogevent.

Blijf het foodblogevent volgen op Twitter: #foodblogevent.

Meer lekkere recepten:

Gepeperde hapjes

Juuth — Sun, 08 Nov 2009 19:11:21 +0000

Het recept voor de (vega) hapjes van het foodblogevent – zie ook vorig bericht!

Eet je graag vlees, vervang dan de quorn door gehakt en de seitan door kipstukjes gemarineerd in ketjap.

Verwarm de oven voor op ca 200 graden.

Snijd eerst de paprika’s in achten. Bak de paprikastukken zachtjes in een grote koekenpan met wat olie tot ze zacht zijn. Laat lekker langzaam garen; intussen kun je de vulling voorbereiden.

Vulling 1:

Snipper een uitje en hak een teen knoflook. Fruit in wat olie. Bak de quorn mee en voeg flink wat oosterse kruiden of gehaktkruiden plus peper toe. Maal chilivlokken erboven.

Vulling 2:

Snipper een uitje en hak een teen knoflook. Fruit in wat olie. Voeg de seitan met aanhangend vocht toe en kook/bak in. Maal chilivlokken erboven.

Vulling 3:

Snijd een flinke ui in kwartringen. Meng met flink wat magere kaas (bijvoorbeeld Slankie Pittig) en maal chilivlokken erboven.

Ontdooi quichedeegplakjes en rek ze een beetje uit. Leg er een stukje paprika in en een lepeltje vulling. Druk de vulling even aan. Vouw nu het deeg dicht (supermakkelijk met een deegknijper). Leg de quichedeeghapjes in de oven. Na ongeveer een kwartiertje zijn ze klaar.

Meer lekkere recepten:

Snotdolfkuit en ander heerlijks

Juuth — Thu, 17 Sep 2009 22:25:42 +0000

Een ouderwets gezellige woonsdag bij Ikea, de foodcounter achter de kassa’s. Terwijl je liefste traditiegetrouw een hotdog bestelt, schuif jij een doos diepvrieszalm en een bakje nepkaviaar langs de kassajuf.

Een giftig rood paprikamengsel (enkele uren eerder gekocht bij de Xenos) en een netje overrijpe bio-mandarijnen liggen dan al een tijdje te broeien in je boodschappentas.

Snotdolfkuit, lees je, eenmaal thuis, op het etiket van de visseëitjes. De gedachte aan slijmerige neusbulletjes brengt wat flauwe golven in je maagstreek teweeg. “Volhouden nou,” spreek je jezelf bemoedigend toe, “komt goed,” en je pakt de rest van de boodschappen uit.

Je weet dat het goedkomt, want op internet heb je uitgevogeld dat snotdolfkuit bijzonder goed combineert met paprikaprut en mandarijnenschraapsel. Je gaat aan de slag.

“Wat maak je daar?? Ruikt héérlijk zeg!”, vraagt lief, voor wie de hotdog kennelijk een appetizer was.

Tja…

“Gerookte zalmfilet… op een exotisch bedje van sugarsnaps en mandarijn, overgoten met een coulis van paprika en afgemaakt met… kaviaar!”, hoor je jezelf zeggen.

Ja, vandaag ben je op je best. Zéér in je nopjes.

Grill in de oven wat gekleurde groenten, zoals gele paprika(reepjes) en enkele kerstomaatjes. Kook of stoom de sugarsnaps beetgaar. Rasp het oranje van de schil van 1 mandarijn. Verwarm de paprikatapenade kort, opdat het zometeen je zalmpje niet direct afkoelt. Fruit in een klein klontje boter de mandarijnzest en roer dit door de boontjes. Bestrooi de zalmfilet met zout en bak in enkele minuten rosé. Leg boontjes op een bord, gegrilde groenten ernaast, zalmfileetje erop, paprika erover, aftoppen met (nep)kaviaar en enkele gefruite mandarijnsliertjes.

Meer lekkere recepten:

Maaltijdsalade met Paprika, Walnoot en Munt

Juuth — Sun, 13 Sep 2009 10:48:30 +0000

‘Nou, wat denk je zelf?‘, vroeg Rosa.

Het puberale venijn in haar toon ontging me; ik was zelf ook nog maar 13. Ik voelde me vooral heel erg aangesproken, ja stom zelfs dat ik niet wat beter had nagedacht alvorens het haar te vragen.

We waren op Toneelkamp in Aldeboarn, zo’n 30 jongelui uit alle leerjaren van het Montessorilyceum in Zeist. In de loop van 4 dagen zouden we bewustwordings- en improvisatieoefeningen doen en een kort toneelstuk instuderen. Op dag 5 werd het stuk opgevoerd in de openlucht van het verder tamelijk gesloten Friese dorp. De excentrieke leraar Engels, de rondborstige oud-leerlinge annex regisseuse van alle schooltoneelstukken, haar theatervriendinnen: zij waren er om ons wat bij te brengen en in het gareel te houden, waarbij ‘gareel’ gezond breed mag worden opgevat.

In het stuk in Aldeboarn had Rosa de rol van Yoko Ono. Samen met haar vriendje Bart (John Lennon) verkondigde zij vanaf een bed, gitaar op schoot, liefdesboodschappen met de weerklank van de sixties. Die twee waren perfect gecast. Ik weet het nog zo goed: Bart altijd in de gangen van de school met zijn lange haren en wijde pijpen, Rosa naast hem in gehaakt hemd en op blote voeten…

Let wel: we schrijven 1993 – Flower Power was, via Nena en een platinablond gekrulde Madonna, inmiddels verworden tot 2 Unlimited en de Backstreet Boys.

Maar niet voor Rosa en Bart; die hielden er zo hun eigen idealen op na. Zij waren bijvoorbeeld de eerste vegetariers die ik ooit ontmoette. Zelf kon ik destijds niks lekkerders verzinnen dan een speklapje of karbonade, en dus vroeg ik tijdens het avondeten op kamp aan Rosa: ‘Waaróm eet je dan eigenlijk geen dieren?’

Haar wedervraag, de gewetensvraag die mij aan het denken zette, staat me nu nog altijd bij. Hoe veel slimmer is het om iemand zelf met een argument te laten komen, dan om op betweterige toon je eigen mening op te leggen? Weerbarstige tiener als ze was, in dat antwoord zat toch al een hoop wijsheid verscholen.

Ik wou maar zeggen: besluit zelf maar * of je kip wilt gebruiken in bovenstaande salade. Goede alternatieven zijn seitan, paddestoelen of rode kidneybonen. Afhankelijk van je keuze pas je het recept aan. Over vleesvervangers later meer.

Fruit een uitgeknepen teentje knoflook in wat olie. Doe in reepjes gesneden gele paprika erbij en wat later een halve courgette in stukjes. Neem uit de pan als de courgette gaar maar nog wel stevig is. Bestrooi met wat zout en peper, laat afkoelen. Maak een dressing van 1 deel honing en 1 deel wijnazijn. Meng de afgekoelde groenten met veldsla en grof verkruimelde walnoten. Snijd verse munt in dunne sliertjes en bestrooi de salade ermee. Besprenkel ten slotte met de dressing. Voor een volledige maaltijd voeg je wat krieltjes (supermakkelijk, zó uit de magnetron) of pasta toe.

Smakelijk!

*) Klik de link voor een keuzehulp.