Mijn goede vriend Bram is gepassioneerd Italië-ganger, talentvol onderzoeker, gedreven waarheidsvinder, meester-kommaneuker (ik zeg dit met de grootst mogelijke waardering) en weet bovendien een authentieke hap eten te waarderen.
Continue Reading →
Kan jij met je ene hand je haar kammen terwijl je met de andere je tanden poetst? Ik wel. In mijn tienerjaren rookte ik zelfs peukjes tijdens het brommerrijden en boeken lezen kon ik ook terwijl ik naar de bus liep. Wie een beetje behendig is, drinkt net als ik ooit zijn koffie onder de douche.
Continue Reading →
Spruitjes komen alleen van heinde. Ze zijn ook alleen ‘s winters verkrijgbaar, want in de zomer heeft niemand er zin in. Echte seizoensgroenten dus, zonder een spoor van vliegtuigbrandstof.
Continue Reading →
Was het nou toch dáár, een stuk terug in die bocht, of moeten we misschien juist nog een eindje verder wandelen? Vertwijfeld kijken we om ons heen. Landgoed Blikkenburg, het moet hier ergens zijn. We kijken om naar waar we vandaan komen. Daar begint net de zon in het weiland te zakken. Er verschijnt het silhouet van een fietser, gelukkig: iemand die vast weet waar we heen moeten.
Toen ik heel jong was, zat ik eens in een roeiboot met mijn vader, midden op een meer in Frankrijk. Opeens hoorde hij een plons, keek en zag zijn dochtertje niet meer zitten. Op goed geluk graaide hij in het water. Aan mijn hemdje trok hij mij naar boven. Druipen, krijsen, grote schrik, maar verder niks aan de hand. Ik weet er niks meer van, maar hem staat het nog helder voor de geest, vertelde hij ooit.
Bij Scheveningen zijn het afgelopen weekend meer dan honderd drenkelingen uit de zee gered. De zwemmers waren iets te ver het water in gegaan en konden door de sterke stroming niet meer terugkomen naar het strand. Zelf huiver ik echt bij de gedachte in zee te moeten duiken waar ik niet kan staan.
Laat mij maar zitten aan de kant, in zo’n relaxte Fatboy, met een fijn boek en een lekker glaasje tomatensap of witte wijn, dan is mijn stranddag compleet. Zo’n ervaring had ik laatst bij strandtent WIJ, pal naast de havenkop in Scheveningen: de hele dag lekker hangen, lezen en luisteren naar de geluiden van zee en strand.
Ik at er ook een bordje soep. Letterlijk! Al eerder schreef ik hier iets over eetbare bordjes, maar wat ik laatst bij WIJ voorgeschoteld kreeg, nam dat idee naar een higher level. Ze serveerden tomatensoep in een kom van brood. Heerlijk was het. Thuis heb ik al een paar keer mijn eigen variant gemaakt, met juichende reacties van de eters. Hier komt ie, de snelle en robuuste versie, voor 4 personen:
Verwarm 2 blikken gepelde tomaten met 2 uitgeperste teentjes knoflook. Blend met staafmixer of blender. Laat iets inkoken. Voeg 1 pakje tomatenblokjes met basilicum en oregano (Heinz) toe. Snijd intussen dekseltjes uit meergranenbollen of volkorenpistoletjes. Hol de broodjes uit. Het is lekker als er nog wat broodkruim aan de binnenkant blijft zitten. Bak de broodjes in de oven tot ze krokant zijn. Laat iets afkoelen. Maak sla aan met wat balsamicodressing (balsamicoazijn, olie, eventueel italiaanse kruiden). Besmeer de afgekoelde broodjes van binnen ruim met kruidenkaas. Schenk de soep in de broodjes en bestrooi voor de helft met geraspte light kaas. Zet in de oven tot de kaas licht gekleurd is. Bestrooi met versgemalen peper en dien op met de sla.
Wat dit gerecht zo heerlijk maakt, is de kruidenkaas die je in het kommetje verstopt. De soep wordt er romig van, en het bordje van brood is echt verrukkelijk om op te eten. Geniet!
Gevulde-Aubergine-Quorn-Gehakt-Wortel-Pijnboompitjes
Het zijn niet alleen veel kinderen die met groenten weinig op hebben; ook volwassenen lusten vaak liever een stukje vlees dan het groen in de mix. Maar wie fit oud wil worden, zal zich toch iets van de Schijf van 5 moeten aantrekken, en aan je kinderen wil je natuurlijk het juiste voorbeeld geven…
Hoe krijg je nou toch ook die plantjes naar binnen? Handig zijn! Tomaat, paprika, courgette en aubergine lenen zich perfect om gevuld te worden. Vermomd als origineel ‘bordje’ voor de vulling, ziet zo’n stuk groente er al veel aantrekkelijker uit. Continue Reading →
Gisteren was ik in een ambachtelijke bui. Geinspireerd door vriendin Lise, die ouderwets haar eigen boontjes weekt, schafte ik mij bij de biowinkel een zak kikkererwten en een potje sesamzaadjes aan. Voor wat verse koriander en munt liep ik langs bij de mediterrane winkel; thuis had ik nog twee citroenen, knoflook en een goede olijfolie.
Je komt binnen na een lange werkdag, draait meteen de oven aan en zet wat pasta op. Je trekt je jas uit, pakt de afstandsbediening en opent een 1-persoonsportie salade. Terwijl je een ovenschaaltje invet met olie, neurie je mee met de tune van het journaal. Je trekt je das of je schoenen los, hoort de vertrouwde stem van de nieuwslezer: goedenavond!
Continue Reading →
Wil je iedere dag voldoende groenten eten, dan is het wel zo makkelijk (én lekker!) om al bij de lunch te beginnen. Wat dacht je van een simpele salade met wat volkorenpasta of -brood? Zó klaar en je voelt je er goed bij.
Lekker fruitig met een stevige bite! De pure combinatie van sinaasappel, avocado, koriander, munt, amandelen en olijven is geweldig – meer heb je niet nodig.
Continue Reading →